Contact Me
|
Tuesday, September 13, 2005
ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗ
|
Αμανίτης ο Μυγοκτόνος (Amanita muscaria) |
|
Βιότοπος: |
|
Φυτρώνει σε δάση πλατύφυλλων και κωνοφόρων δένδρων. |
|
Καπέλο:. |
|
Εχει διάμετρο 6 - 20 cm, αρχικά είναι σφαιρικό αργότερα γίνεται επίπεδο, έχει έντονο κόκκινο χρώμα και είναι καλυμμένο με λευκά λέπια. |
|
Φυλλαράκια: |
|
Λευκά, πυκνά. |
|
Πόδι: |
|
Λευκό , ψηλό έως 25 cm , κυλινδρικό που φουσκώνει στην βάση του. Φέρει μεγάλο λευκό, μεμβρανώδη δακτύλιο. |
|
Σάρκα: |
|
Ασπρη. ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗΣ |
|
|
|
 |
|
Αμανίτης ο πάνθηρας (Amanita pantherina) |
|
Βιότοπος: |
|
Δάση δρυός, οξιάς, κωνοφόρων, ιδιαίτερα στα ορεινά. |
|
Καπέλο:. |
|
Διάμετρος 5 - 10 cm, σε νεαρή ηλικία ημισφαιρικό, αργότερα ξαπλωτό. Οδοντωτό στην περιφέρεια. Έχει καφέ απόχρωση έως καφέ-λαδί. Στην επιδερμίδα του βρίσκονται κολλημένα λευκά υπολείμματα του ολικού πέπλου. |
|
Φυλλαράκια: |
|
Πυκνά, μαλακά, σταχτιά. |
|
Πόδι: |
|
Ύψος 6 -12 cm, πάχος 1 - 2,5 cm, λευκό, στέρεο, σκληρό, βάση ροπαλόμορφη με ζωνοειδείς δακτυλίους. Φέρει λευκό κρεμασμένο δακτύλιο. |
|
Σάρκα: |
|
Λευκή, μαλακή, οσμή ρεπανιού, γεύση ήπια. |
|
Αξία: |
|
Δηλητηριώδης. Χρόνος επώασης 4 ώρες, αρχικά προκαλεί ιλίγγους και μέθη στην συνέχεια αναισθησία, σοκ . |
|
Πρώτες βοήθειες: |
|
Κέντρο άμεσων βοηθειών, πρόκληση εμετού, (κρατάμε δείγμα). |
|
ΕΔΩΔΙΜΟΣ ΣΩΣΙΑΣ: |
|
Amanita excelsa |
Αμανίτης ο φαλοειδής (Amanita phalloides) |
|
Βιότοπος: |
|
Δρυοδάση και γενικά σε δάση πλατύφυλλων δένδρων. |
|
Καπέλο:. |
|
Είναι διαμέτρου 3 - 15 cm, στην αρχή το μανιτάρι ξεπροβάλλει από την γη έχοντας ωοειδή μορφή στην συνεχεία παίρνει μορφή καμπανοειδή έως ομπρελοειδή. Έχει χρώμα πρασινωπό με λαδόχρωμη απόχρωση ( στο κέντρο του καπέλου το χρώμα είναι εντονότερο από την περιφέρεια). Σε παλιά μανιτάρια δεν υπάρχουν επάνω στο καπέλο υπολείμματα της βόμβας. Η περιφέρεια του είναι ραβδωτή. Η επιδερμίδα του είναι γλιστερή, σε υγρό περιβάλλον γίνεται κολλώδης. |
|
Φυλλαράκια: |
|
Πυκνά, ελευθέρα, λευκά, αργότερα αποκτούν ελαφρώς λαδόχρωμη απόχρωση, κολλητά στο πόδι. |
|
Πόδι: |
|
Έχει μήκος 6 - 15 cm, πάχος 2 cm, ασπρουδερό, στο επάνω μέρος φέρει λευκό δακτύλιο ενώ στο κάτω μέρος του είναι παχύτερο και ξεπροβάλει μέσα από μία λευκή βόμβα . |
|
Σάρκα: |
|
Λευκή, μαλακή, κάτω από την επιδερμίδα του καπέλου έχει ελαφρώς κιτρινοπράσινη απόχρωση. Έχει ευχάριστη μυρουδιά καρυδιού. Μην επιχειρήσετε γευστική δοκιμή !!!!! |
|
Αξία: |
|
Θανάσιμα δηλητηριώδης. Χρόνος επώασης 8 - 20 ώρες. Λιγούρα, ναυτία, εμετός, διάρροια. Τελική κατάληξη: θάνατος λόγω καταστροφής του συκωτιού. |
|
Πρώτες βοήθειες: |
|
Κέντρο άμεσων βοηθειών, πρόκληση εμετού( κρατάμε δείγμα ) |
|
Αμανίτης ο εαρινός (Amanita verna) |
|
Βιότοπος: |
|
Δάση πλατύφυλλων δένδρων. |
|
Καπέλο:. |
|
Είναι διαμέτρου 5 - 10 cm, στην αρχή το μανιτάρι ξεπροβάλλει από την γη έχοντας ωοειδή μορφή στην συνεχεία ισιώνει. Έχει χρώμα άσπρο αργότερα με κίτρινη απόχρωση. Η επιδερμίδα του είναι γλιστερή, σε υγρό περιβάλλον γίνεται κολλώδης. |
|
Φυλλαράκια: |
|
Πυκνά, φαρδιά, άνισα, λευκά, αργότερα αποκτούν ελαφρώς λαδόχρωμη απόχρωση, ελεύθερα από το πόδι. |
|
Πόδι: |
|
Έχει μήκος 7 - 10 cm, πάχος 2 cm, άσπρο, κούφιο στο επάνω μέρος φέρει λευκό μικρό δακτύλιο και ξεπροβάλει μέσα από μία λευκή βόμβα. Είναι στολισμένο με νιφάδες . |
|
Σάρκα: |
|
Λευκή, μαλακή , χωρίς οσμή. Μην επιχειρήσετε γευστική δοκιμή !!!!! |
|
Αξία: |
|
Θανάσιμα δηλητηριώδης. Χρόνος επώασης 8 - 20 ώρες. Λιγούρα, ναυτία, εμετός, διάρροια. Τελική κατάληξη: θάνατος λόγω καταστροφής του συκωτιού. |
|
Πρώτες βοήθειες: |
|
Κέντρο άμεσων βοηθειών , πρόκληση εμετού(κρατάμε δείγμα). |
|
ΕΔΩΔΙΜΟΣ ΣΩΣΙΑΣ: |
|
Agaricus arvensis |
Αμανίτης ο δυσώδης (Amanita virosa) |
|
Βιότοπος: |
|
Κωνοφόρα και πλατύφυλλα δάση. |
|
Καπέλο:. |
|
Έχει διάμετρο 3 -10 cm, στην νεανική του φάση είναι σφαιρικό έως ωοειδές, αργότερα καμπανοειδές. Η περιφέρεια του είναι ραβδωτή. Η λεπτή επιδερμίδα του μπορεί να αποκολληθεί εύκολα. Σε ξηρό περιβάλλον είναι γυαλιστερό ενώ σε υγρό γίνετε κολλώδες. |
|
Φυλλαράκια: |
|
Λευκά και ελεύθερα από το πόδι. |
|
Πόδι: |
|
Έχει μήκος 8 - 15 cm, φέρει εύθραυστο λευκό δακτύλιο. Είναι εύθραυστο, ελαφρά κυρτό με ινώδη επιφάνεια. |
|
Σάρκα: |
|
Λευκή, έχει οσμή όχι τόσο ευχάριστη (θυμίζει ρεπάνι). Μην επιχειρήσετε γευστική δοκιμή.!!!! |
|
Αξία: |
|
Θανάσιμα δηλητηριώδης. Χρόνος επώασης 8 - 20 ώρες. Λιγούρα, ναυτία, εμετός, διάρροια. Τελική κατάληξη: θάνατος λόγω καταστροφής του συκωτιού. |
|
Πρώτες βοήθειες: |
|
Κέντρο άμεσων βοηθειών, πρόκληση εμετού (κρατάμε δείγμα) |
|
ΕΔΩΔΙΜΟΣ ΣΩΣΙΑΣ: |
|
Agaricus arvensis |
Κλιτοκύβη η αυλακωτή (Clitocybe rivulosa) |
|
Βιότοπος: |
|
Το φθινόπωρο σε δάση οξιάς και δρυός. Φυτρώνει σε ομάδες σχηματίζοντας τους γνωστούς κύκλους της μάγισσας. |
|
Καπέλο:. |
|
Έχει διάμετρο 3-6 cm, γριζολευκωπό, είναι επίπεδο με βαθούλωμα στο κέντρο. Αργότερα η απόχρωση του βαθουλώματος γίνετε καστανή και η περίμετρος κυματοειδής. |
|
Φυλλαράκια: |
|
Πυκνά , στην απόχρωση του καπέλου, κατεβαστά . |
|
Πόδι: |
|
Ελαστικό, με τριχωτή βάση, έχει το χρώμα του καπέλου. |
|
Σάρκα: |
|
Λευκή με ευχάριστη οσμή και γεύση. Μην επιχειρήσετε γευστική δοκιμή !!!!! |
|
Αξία: |
|
Θανάσιμα δηλητηριώδης. |
|
Πρώτες βοήθειες: |
|
Κέντρο άμεσων βοηθειών, πρόκληση εμετού (κρατάμε δείγμα). |
|
ΕΔΩΔΙΜΟΣ ΣΩΣΙΑΣ: |
Κορτινάριος ο τραγίσιος (cortinarius traganus) |
|
Βιότοπος: |
|
Ιούλιο έως Νοέμβριο σε δάση κωνοφόρων, πολύ συχνά σε ορεινά μέρη, σπάνια στα πεδινά. |
|
Καπέλο:. |
|
Έχει διάμετρο 8 - 12 cm, σε νεαρή ηλικία είναι σφαιρικό για να γίνει αργότερα κυρτό. Χρώμα βιολετί έως λιλά. Όταν ωριμάσει η επιδερμίδα του ραγίζει και γίνετε ελαφρά λεπιδωτή αποκτώντας ελαφρά βιολετί απόχρωση. |
|
Φυλλαράκια: |
|
Αρχικά ωχρά - κανελί, αργότερα όμως γίνονται σκούρα καστανοκόκκινα, λεπτά. |
|
Πόδι: |
|
Ύψος 5 - 10 cm, ροπαλόμορφη βάση χρώματος ωχρά - βιολετί. Σε νεαρή ηλικία με λιλά πέπλο. |
|
Σάρκα: |
|
Καφέ - κίτρινη έως κόκκινο - κίτρινη. Οσμή τράγου, γεύση πικρή. |
|
Αξία: |
|
Ελαφρώς δηλητηριώδης, προκαλεί εμετό και διάρροια. Χρόνος επώασης λιγότερο από 4 ώρες. |
|
Πρώτες βοήθειες: |
|
Κέντρο άμεσων βοηθειών, πρόκληση εμετού ( κρατάμε δείγμα ) |
|
ΕΔΩΔΙΜΟΣ ΣΩΣΙΑΣ: |
|
Lepista |
Φαλλός ο αναίσχυντος (Phallus impudicus) |
|
Βιότοπος: |
|
Το φθινόπωρο σε δάση οξιάς και δρυός. |
|
Καρπόσωμα: |
|
Στην εμβρυακή του μορφή έχει σχήμα αυγού . Βρίσκετε χωμένο στο έδαφος και συγκρατείται με μια σκληρή χορδή. Η διάμετρος του αυγού είναι 2,5 - 5 cm. Αργότερα το αυγό ανοίγει και ξεπροβάλει το πόδι με το καπέλο του μανιταριού. |
|
Καπέλο:. |
|
Έχει σχήμα κωνικό με κυψελοειδή επιφάνεια. Σκεπάζετε από μία λαδοπράσινη γλοιώδη ουσία μέσα στην οποία βρίσκονται τα σπόρια του μανιταριού. Έχει μυρουδιά πολύ αποκρουστική. |
|
Φυλλαράκια: |
|
|
|
Πόδι: |
|
Λευκό, σπογγώδες, κενό στο εσωτερικό του. |
|
Σάρκα: |
|
|
|
Αξία: |
|
Δεν τρώγετε, έχει όμως φαρμακευτικές ιδιότητες |
Μανιτάρια των λιβαδιών
|
|
Calvatia utriformis
(Καλβάτια η φλασκόμορφη ή αλεποπορδή)
Φαγώσιμο σε νεαρή ηλικία, όταν το καπέλο είναι ακόμη λευκό και συμπαγές.
Κατά την ωριμότητά του μετατρέπεται σε μια μάζα από σπόρια, τα οποία έχουν τη μορφή σκόνης. |
|
Agaricus xanthodesmus (Αγαρικό το ξανθόδερμο)
Τοξικό. Καρποφορεί ανάμεσα σε άλλα φαγώσιμα. Έχει δυσάρεστη μυρωδιά που θυμίζει ιώδιο ή μελάνι. Αν τραυματιστεί στη βάση του ποδιού, κιτρινίζει.
|
 |
|
|
Agaricus campestris
(Αγαρικό το πεδινό ή πρόβειο)
Φαγώσιμο. Τα ελάσματά του είναι ρόδινα στην αρχή και τελικά βαθυκάστανα. Έχει ευχάριστη μυρωδιά και γεύση. |
|
Marasmius oreades (Μαράσμιος ο ορειάδης)
Φαγώσιμο. Εμφανίζεται κατά ομάδες, σχηματίζοντας σειρές ή κύκλους από την άνοιξη έως το φθινόπωρο.
|
 |
|
|
Agaricus macrosporus (Αγαρικό το μακρόσπορο ή πρόβειο)
Φαγώσιμο. Καρποφορεί σχηματίζοντας σειρές ή κύκλους. Τα ελάσματά του είναι αρχικά γκριζορόδινα, καστανορόδινα αργότερα και τελικά σκούρα καφέ. Σαρκώδες με μυρωδιά άνηθου.
|
Κοιτάξτε κάτω από τις βελανιδιές
|
|
Boletus aereus
(Βωλίτης ο χαλκόχρωμος)
Φαγώσιμο. Λευκή σάρκα
που δεν μεταχρωματίζεται
όταν κοπεί. Η κάτω πορώδης επιφάνεια του καπέλου
είναι αρχικά λευκή και με την ωρίμανση κιτρινίζει για
να γίνει τελικά λαδοπράσινη. |
|
Boletus satanas
(Βωλίτης ο σατανάς)
Δηλητηριώδες. Η σάρκα του γίνεται γαλάζια όταν κοπεί.
Η κάτω πορώδης επιφάνεια
του καπέλου είναι αρχικά
κίτρινη και τελικά γίνεται πορτοκαλοκόκκινη.
|
 |
|
|
Cantharellus cibarius
(Κανθαρίσκος ο φαγώσιμος)
Φαγώσιμο. Καρποφορεί συνήθως ομαδικά σε δάση
με βελανιδιές και οξιές. Έχει κίτρινο χρώμα και μυρωδιά
που θυμίζει βερίκοκο. |
|
Omphalotus olearius (Ομφαλωτός των ελαιώνων)
Δηλητηριώδες.
Καρποφορεί
ομαδικά κοντά σε ρίζες
δένδρων. Τη νύχτα η βάση του φωσφορίζει χαρακτηριστικά.
|
 |
|
|
Cortinarius trivialis (Κορτινάριος ο κοινός)
Μη τοξικό αλλά δεν τρώγεται. Κοινό μανιτάρι των δασών. Σε νεαρή ηλικία, μικρές ίνες ενώνουν την περίμετρο του καπέλου με το πάνω μέρος του ποδιού.
|
|
Hydnum rufescens
(Ύδνο το κοκκινωπό)
Φαγώσιμο. Καρποφορεί
το φθινόπωρο. Η κάτω επιφάνεια του καπέλου καλύπτεται από μικρές πορτοκαλοκόκκινες
προεξοχές. |
 |
|
|
Amanita inaurata
(Αμανίτης ο επίχρυσος)
Μη τοξικό αλλά δεν τρώγεται. Καρποφορεί συνήθως ομαδικά σε ξέφωτα κοντά σε δάση δρυός. |
|
Hygrophorus rusulla (Υγροφόρος ο κοκκινωπός)
Φαγώσιμο. Εμφανίζεται
κατά ομάδες.
|
 |
|
|
Russula virescens
(Ρούσουλα η πρασινωπή)
Φαγώσιμο. Κοινό είδος.
Το καπέλο έχει την όψη ψηφιδωτού με πρασινωπές ψηφίδες σε υποκίτρινο φόντο. Τα ελάσματα είναι λευκά.
|
|
|
Russula aurata
(Ρούσουλα η χρυσή)
Φαγώσιμο, αλλά πολύ σπάνιο είδος, οπότε συνιστάται να μη συλλέγεται. Τα ελάσματα και το πόδι έχουν κίτρινο χρώμα.
|
 |
|
|
Morchella esculenta
(Μορχέλα η φαγώσιμη)
Φαγώσιμο. Έχει άσπρο καπέλο και κιτρινωπό πόδι. |
|
Ramaria flava
(Ραμάρια η κίτρινη ή χτενάκι)
Μη τοξικό αλλά δεν τρώγεται. Εμφανίζεται το φθινόπωρο.
|
 |
|
|
Hericum erinaceus
(Ερίκιο το αγκαθωτό)
Φαγώσιμο. Καρποφορεί πάνω σε κορμούς δένδρων. Σπάνιο είδος, κινδυνεύει με εξαφάνιση. Συνιστάται να μη συλλέγεται.
|
|
|
Hericum clathroides
(Ερίκιο το καγκελόμορφο)
Φαγώσιμο.
Καρποφορεί πάνω
σε κορμούς πλατύφυλλων δένδρων. Ελαστική και
σχετικά σκληρή σάρκα.
|
 |
|
|
Paxina acetabulum
(Παξίνα η δισκόμορφη)
Δηλητηριώδες. Κυπελόμορφο μανιτάρι, που καρποφορεί την άνοιξη. |
|
Fistulina hepatica
(Φιστουλίνα η ηπατική)
Φαγώσιμο. Αναπτύσσεται
πάνω σε κορμούς δένδρων το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Αν κοπεί, εκκρίνει κοκκινωπό υγρό.
|
 |
|
|
Daedalea quercina
(Διαδάλια της δρυός)
Μη τοξικό αλλά δεν τρώγεται. Έχει φελλώδη σύσταση. Αναπτύσσεται σε νεκρούς κορμούς. Χρησιμοποιείται από τους μελισσοκόμους για το κάπνισμα των μελισσιών. |
Θα τα βρείτε κάτω από τα πεύκα
|
|
Suillus luteus
(Σουίλος ο κίτρινος)
Φαγώσιμο. Καρποφορεί συνήθως κατά ομάδες.
Έχει χαρακτηριστικό
δαχτυλίδι, λευκό αρχικά
και καστανωπό τελικά. |
|
Suillus granulatus
(Σουίλος ο κοκκώδης)
Φαγώσιμο. Καρποφορεί
κατά ομάδες από την
άνοιξη έως το φθινόπωρο.
Η κάτω επιφάνειά του
είναι πορώδης και κίτρινη. |
 |
|
|
Lycoperdon perlatum
(Λυκόπερδο το πλατύ)
Φαγώσιμο σε νεαρή ηλικία, όσο το καπέλο είναι λευκό και συμπαγές. |
|
Lactarius deliciosus
(Λακτάριος ο νόστιμος)
Φαγώσιμο. Εμφανίζεται κατά ομάδες. Αν κοπεί, εκκρίνει άφθονο γαλακτώδη χυμό χρώματος πορτοκαλί.
|
 |
|
|
Sarcosphaera crassa (Σαρκόσφαιρα η παχιά)
Δηλητηριώδες. Καρποφορεί την άνοιξη κατά ομάδες. Έχει εύθραυστο σώμα και στα πρώτα στάδια της ωρίμανσης σχεδόν σφαιρικό σχήμα.
|
|
|
Gyromitra esculenta
(Γυρομίτρα η εδώδιμη)
Δηλητηριώδες. Καρποφορεί
την άνοιξη. Έχει εύθραυστο
και κούφιο σώμα.
|
 |
|
|
Amanita muscaria
(Αμανίτης ο μυγοκτόνος)
Δηλητηριώδες και παραισθησιογόνο. Απαντάται σε δύο τύπους, με το καπέλο να έχει κόκκινο ή πορτοκαλί χρώμα, αντίστοιχα. |
|
Coprinus comatus
(Κοπρίνος ο τριχωτός)
Φαγώσιμο σε νεαρή ηλικία.
Όσο ωριμάζει, γίνεται πολύ
εύθραυστο και δεν είναι
δυνατόν να συλλεγεί.
|
 |
|
|
Macropeliota procera
(Μακρολεπιότα η ψηλή)
Φαγώσιμο. Έχει μεγάλο μέγεθος, λευκά ελάσματα και διογκωμένη βάση. |
Τι πρέπει να προσέχουμε
 Τα μανιτάρια είναι μια νοστιμότατη και υγιεινή τροφή. Δυστυχώς όμως δεν προσφέρονται όλα για το πιάτο μας. Υπάρχουν αρκετά δηλητηριώδη ανάμεσά τους κι έτσι η συλλογή τους από την ύπαιθρο εγκυμονεί κινδύνους, κυρίως για άτομα που δεν είναι ειδικοί στην αναγνώριση των ειδών. Μερικά από αυτά όταν φαγωθούν προκαλούν παραισθήσεις, ενώ άλλα είναι ισχυρά δηλητήρια, όπως οι Αμανίτες (Amanita sp.).
Οι Αμανίτες είναι μια οικογένεια μανιταριών που περιλαμβάνει μερικά από τα πιο ισχυρά δηλητηριώδη και θανατηφόρα μανιτάρια (Amanita phalloides, A. verna, A. pantherina, A. muscaria). Όμως δεν είναι όλες οι Αμανίτες δηλητηριώδεις. Υπάρχουν μάλιστα και κάποιες που είναι φαγώσιμες, όπως η Amanita caesarea.
Δεν υπάρχει γενικός κανόνας διάκρισης των 
φαγώσιμων ειδών από τα δηλητηριώδη. Οι διάφοροι εμπειρικοί κανόνες πιθανόν να είναι άκρως παραπλανητικοί και επικίνδυνοι. Αναφέρεται, για παράδειγμα, ότι τα μανιτάρια που δεν αλλάζουν χρώμα, όταν κοπούν, είναι φαγώσιμα, αλλά οι δηλητηριώδεις Αμανίτες δεν ακολουθούν αυτό τον κανόνα.
Το μόνο που ισχύει για τη συλλογή μη
κ αλλιεργήσιμων μανιταριών είναι ότι κάποιος πρέπει
να είναι απόλυτα σίγουρος για την καταλληλότητα των ειδών που μαζεύει και να απορρίπτει αμέσως οτιδήποτε για το οποίο έχει και την παραμικρή αμφιβολία. Πάντως, καλό είναι να συμβουλευόμαστε πάντα κάποιον ειδικό και ποτέ να μη βασιζόμαστε σε φωτογραφίες, καθώς δεν δίνουν σίγουρες πληροφορίες για την αναγνώριση των ειδών. Μια
φωτογραφία είναι ενδεικτική για την αναγνώριση του είδους και όχι ασφαλής πληροφορία.
ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΦΑΓΩΣΙΜΑ
|
ΛΑΤΙΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ |
|
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ |
Posted at 04:52 am by manitaria
|
|
|
